Google+

Aπό το μαιευτήριο στον παιδικό σταθμό…

Μία μαμά εξομολογείται τους φόβους της .

“Άνοιξε τα μάτια σου να δεις, έχεις μία πανέμορφη και υγιέστατη κορούλα”,

ακούω από το  βάθος τον αναισθησιολόγο να προσπαθεί να με επαναφέρει από τη μέθη που μου έκανε για να απελευθερώσουν τη μικρούλα από το μπλεγμένο ομφάλιο λώρο. Λίγο το γλυκό παρατεταμένο κλάμα, λίγο η παρότρυνση του γιατρού τελικά με ξυπνούν, και η πρώτη μου σκέψη είναι ‘’Θεέ αυτό το κλάμα είναι της kόρης Μου….

Και ανοίγω τα μάτια μου και να τη!!! Δύο ορθάνοικτα κατάμαυρα μάτια με περιεργάζονται με την ίδια περιέργεια που τα κοιτώ και εγώ, αλλά με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και δυναμικότητα. ¨Ένα τόσο δα, τέλειο πλασματάκι μόλις γεννήθηκε. Ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου και πιο ο απόλυτο δυνάστης, στον οποίο πάντα με χαρά υποτάσσομαι.

Και πριν αποτυπώσει την πανέμορφη της εικόνα ο μεθυσμένος μου νους, μου τη παίρνουν…

«θα στη φέρουμε σε λίγο στο θάλαμο …..»

Να’ μαι στο θάλαμο λοιπόν με όλους τους συγγενείς και φίλους να μπαινοβγαίνουν ανυπόμονα από το δωμάτιο στο μπαλκόνι και στο διάδρομο για να την υποδεχθούν. Τρέμω σα το ψάρι από το κρύο καθώς επανέρχομαι από την επισκληρίδιο και καμία κουβέρτα δεν λέει να με συνεφέρει. «Θα κάνεις ώρες να συνέρθεις» μου λέει η γλυκιά νοσοκόμα που  χαμηλόφωνα και διακριτικά συστήνει ησυχία και ηρεμία στο δωμάτιο.

Και εγώ τρέμω και τρέμω και τρέμω…

Ορίστε η κορούλα σας και

Επιτέλους να τη στην αγκαλιά μου

Και το επίμονο και ανελέητο τρέμουλο σταματά αμέσως  ως δια μαγείας

Από το κρύο στη ζέστη, στη θαλπωρή

Εγώ σταμάτησα να κρυώνω και αυτή σταμάτησε να κλαίει και τότε και τώρα και από ότι φαίνεται και για πάντα.

Όλες οι μανούλες του κόσμου σε ένα πράγμα θα συμφωνήσουν

Είναι αδύνατον να δώσεις χρώμα και λέξεις στη μαγεία αυτής της στιγμής

Σήμερα έχουν περάσει από τότε περίπου 3.5 χρόνια, είμαστε έξω από τον παιδικό σταθμό και τα μεγάλα μαύρα μάτια της μικρής μου περιεργάζονται με την ίδια περιέργεια και δυναμικότητα τα πάντα γύρω της.

Μας πλησιάζει η δασκάλα με ένα τεράστιο χαμόγελο και ατέλειωτη γλύκα στη φωνή της και ντρέπομαι που συνειδητοποιώ ότι έχει αντιληφτεί πως και  οι δύο μας είμαστε το ίδιο τρομοκρατημένες. Την τραβάει από την αγκαλιά μου και απομακρύνεται λέγοντας μου να επιστρέψω σε δύο ώρες.

Μία ο γιατρός  και τώρα η δασκάλα.

«Θα σου τη φέρουμε σε λίγο»

Πήγα στη δουλειά. Έπρεπε να δουλέψω αλλιώς θα δείλιαζα. Έπρεπε να θέσω τον αυτόματο πιλότο της καρδιάς. Αλλιώς θα ξεχύνονταν όλες οι φοβίες και θα με έπνιγαν.

‘Θα φοβάται’, ‘θα νιώθει μόνη’, και ‘άμα πέσει’ και ‘άμα αφήσουν τη πόρτα ανοιχτή και βγει στο δρόμο’, και ‘τα σκαλιά είναι πολλά και άμα γλιστρήσει’, και ‘αν μπει κανένας τρελός στο σχολείο’, και ‘αν τη χτυπήσει κανένα παιδάκι’ και ‘άμα πεινάσει και δεν το πει και μείνει νηστική’ και ‘αν κατέβει ένα διαστημόπλοιο στην αυλή και την απαγάγουν οι εξωγήινοι’… πράγματα απλά καθημερινά….

Και πάλι τρέμω και τρέμω και τρέμω

…………

«Ορίστε η κορούλα σας» και

Επιτέλους να τη στην αγκαλιά μου

Και το επίμονο και ανελέητο τρέμουλο σταματά αμέσως ως δια μαγείας

Από το κρύο στη ζέστη στη θαλπωρή

Εγώ σταμάτησα να κρυώνω και αυτή σταμάτησε να κλαίει, και τότε και τώρα και από ότι φαίνεται και για πάντα.

Η πρώτη μέρα πέρασε και η δεύτερη και τρίτη….

 

Κάθε μέρα η μικρή μου ξυπνά και πάει στο σχολείο της και είναι τόσο περήφανη και τόσο ευτυχισμένη. Και εγώ πηγαίνω στη δουλειά μου ανυπομονώντας για εκείνη τη ιερή ώρα που θα μου διηγείται την ημέρα της με τόσο περηφάνια. Λες και συνειδητοποιεί από τόσο νωρίς πόσο σημαντικό είναι να αποδεικνύεται ικανή να έχει το δικό της πρόγραμμα,  τους δικούς της φίλους και τη δικής της ζωή να μου αφηγηθεί.

 

Στα 13  θα είναι οι φίλες,  στα 23 ο φίλος της , στα 33 ο άντρας της και τα παιδιά της.

 

«Θα σου τη φέρουμε σε λίγο»

…………

Επιτέλους να τη στην αγκαλιά μου

Και το επίμονο και ανελέητο τρέμουλο σταματά αμέσως  ως δια μαγείας

Από το κρύο στη ζέστη, στη θαλπωρή

Εγώ σταμάτησα να κρυώνω και αυτή σταμάτησε να κλαίει και τότε και τώρα και από ότι φαίνεται και για πάντα…

Νάγια Σερβιτζόγλου

 

Άν θέλεις και εσύ να μοιραστείς την ιστορία σου με τους αναγνώστες του www.face2face.gr, μπορείς να την στείλεις στο email: info@ face2face.gr

Πείτε μας τη γνώμη σας