Google+

Κρίση Πανικού

Η διαταραχή πανικού είναι μια από τις πιο συχνές διαταραχές άγχους. Εκδηλώνεται ξαφνικά με έντονο φόβο (πανικό), δυσφορία και εσωτερική ένταση κάτω από συνθήκες που δεν το δικαιολογούν.

Διάγνωση της Διαταραχής Πανικού

Τα κυριότερα συμπτώματα που συνοδεύουν τις προσβολές πανικού σύμφωνα με το σύστημα ψυχιατρικής αξιολόγησης DSM-IV είναι τα εξής:

Ψυχικά συμπτώματα 

 έντονο άγχος, πανικό, επέλευση τρέλας, απώλεια ελέγχου καθώς και φόβο θανάτου.

 Σωματικά συμπτώματα

τρέμουλο, αυξημένη εφίδρωση, ταχυκαρδία, ναυτία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, αίσθημα ασφυξίας ή πνιγμού, κράμπες, ζάλη, αίσθημα αδυναμίας ή τάση λιποθυμίας, ρίγος, εξάψεις, μούδιασμα.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί το άτομο να εμφανίσει ένα αίσθημα έλλειψης πραγματικότητας και αποξένωσης από τον εαυτό του, δηλαδή να νιώθει ότι παρακολουθεί τον εαυτό του σαν να πρόκειται για έναν άλλο άνθρωπο (αίσθημα αποπροσωποποίησης).

Επιδημιολογία

Η διαταραχή Πανικού είναι από τις πιο συχνές ψυχικές παθήσεις, καθώς εμφανίζεται σε ποσοστό έως και 4% του πληθυσμού ενώ είναι 2 με 3 φορές συχνότερη στις γυναίκες. Πρόκειται για μια χρόνια πάθηση με περιόδους έξαρσης και ύφεσης, η  οποία μπορεί να εκδηλωθεί σε όλες τις ηλικίες συχνότερα όμως μεταξύ 20 και 40 ετών
Μία κρίση πανικού διαρκεί συνήθως 5- 30΄. Η συχνότητα όμως και η βαρύτητα των προσβολών πανικού ποικίλλουν από άτομο σε άτομο.

Αν και τα συμπτώματα αυτά είναι εξαιρετικά δυσάρεστα για το άτομο, ωστόσο δεν θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική του υγεία.

Για να θεωρηθεί κάποιος πως πάσχει από διαταραχή πανικού θα πρέπει να έχει τέσσερις κρίσεις πανικού με τουλάχιστον τέσσερα από τα προαναφερθέντα συμπτώματα στη διάρκεια τεσσάρων εβδομάδων ή θα πρέπει να έχει μια κρίση πανικού που να ακολουθείται από έντονο φόβο επανάληψης της κρίσης, για έναν τουλάχιστον μήνα.

Όταν ένα άτομο εμφανίσει μόνο  δυο από  τα παραπάνω  συμπτώματα τότε λέμε ότι εμφανίζει κρίση πανικού.
Αιτιολογία

H εμπειρία του πανικού  είναι τόσο έντονη, ώστε το άτομο  ζει  διαρκώς με τη μόνιμη αγωνία ότι θα την ξαναβιώσει. Η επόμενη κρίση  σπάνια μπορεί να προβλεφθεί, επειδή ακριβώς πυροδοτείται κάτω από διαφορετικές καταστάσεις. Μπορεί να παρουσιαστεί οποιαδήποτε στιγμή σε διαφορετικά πλαίσια.

Τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού μιμούνται πολλές σοβαρές οργανικές ασθένειες με αποτέλεσμα ο ασθενής με διαταραχή πανικού να θορυβείται και να αναζητάει ιατρική βοήθεια. Μόνο αφού αποκλεισθεί, μέσα από τις κατάλληλες ιατρικές εξετάσεις, η πιθανότητα κάποιας οργανικής αιτιολογίας των κρίσεων μπορεί να μπει η διάγνωση της διαταραχής πανικού και κανείς δεν θα έπρεπε να αποδίδει από μόνος του τα συμπτώματά του σε διαταραχή πανικού αν πρώτα δεν αποκλεισθεί η βιολογική τους αιτιολογία..

Η συχνότερη επιπλοκή της διαταραχής πανικού είναι η αγοραφοβία  καθώς το άτομο το οποίο παθαίνει μία ή και περισσότερες προσβολές πανικού, συχνά αναπτύσσει το φόβο ότι μπορεί να του ξανασυμβεί. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αποφεύγει να πηγαίνει σε μέρη όπου θεωρεί ότι μπορεί να του συμβεί κάτι τέτοιο σε εμπορικά κέντρα, σε καφέ και χώρους διασκέδασης, στο γραφείο, στο σχολείο  ειδικά αν στο παρελθόν είχε παρουσιαστεί κάποια κρίση πανικού σε κάποιο από αυτά τα μέρη. Το άτομο φοβάται να πάει σε αυτά τα μέρη  μήπως και έχει κάποια προσβολή πανικού και βρίσκεται μακριά από κάποιο δικό τους πρόσωπο, από το γιατρό τους ή το νοσοκομείο.

Ο κύκλος του πανικού

 

Φαίνεται πως στο άτομο με κρίσεις πανικού το αυτόνομο νευρικό σύστημα βρίσκεται σε μια υπερδραστηριότητα που ελέγχει συνεχώς το σώμα για το αν λειτουργεί σωστά και σε κάποιες περιπτώσεις παράγει ψευδείς συναγερμούς. Το περιεχόμενο της σκέψης των ατόμων με διαταραχή πανικού συχνά χαρακτηρίζεται από απαισιοδοξία, καταστροφολογία και συναισθήματα απειλής και ανασφάλειας. 

Πιο συγκεκριμένα ενοχοποιείται η διάσταση ανάμεσα στις τάσεις αυτονομίας που μπορεί να έχει και στις τάσεις εξάρτησης που του έχουν δημιουργηθεί σε διάφορα στάδια της ανάπτυξής του.

Δεν είναι τυχαίο πως πολλές φορές οι κρίσεις πανικού πρωτοεμφανίζονται σε νεαρά άτομα λίγο πριν ή λίγο μετά την εγκατάλειψη του πατρικού τους σπιτιού. Έρευνες έχουν δείξει πως άτομα που μεγάλωσαν είτε  σε οικογένειες που απέρριπταν τις συναισθηματικές τους ανάγκες, είτε σε οικογένειες με συναισθηματική αστάθεια ή σε υπερπροστατευτικές οικογένειες που δεν επιβράβευαν τις τάσεις αυτονομίας τους έχει βρεθεί να είναι πιο ευάλωτα στη διαταραχή πανικού. Αργότερα, σαν ενήλικες, παρουσιάζουν χαμηλή αυτοπεποίθηση με ανάγκη επιβεβαίωσης από το περιβάλλον τους, φόβο εγκατάλειψης και μοναξιάς, μπλοκάρισμα του θυμού, ανάγκη για ασφάλεια αλλά και κρυμμένες τάσεις για ανεξαρτησία και αυτοέλεγχο.

Θεραπεία για τη διαταραχή πανικού.

Η διαταραχή πανικού, με ή χωρίς αγοραφοβία, είναι οδυνηρή και επιβαρύνει ιδιαίτερα αρνητικά την ποιότητα ζωής του ατόμου. Αν και στις μέρες μας όλο και περισσότερα άτομα εμφανίζουν συμπτώματα πανικού αποφεύγουν να το μοιραστούν, να το κουβεντιάσουν και να ζητήσουν βοήθεια , είτε γιατί αρνούνται να δεχτούν πως τα συμπτώματά τους μπορεί να έχουν μια ψυχολογική βάση, είτε γιατί ντρέπονται να μιλήσουν για αυτά είτε γιατί θεωρούν πως πρέπει να φανούν δυνατοί και να το ξεπεράσουν μόνοι τους .

 

Η ψυχοθεραπεία Gestalt

Η Άννα 32 ετών παρουσιάζει διαταραχή πανικού. Η πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων έγινε το 2012 στη δουλειά της. Ξαφνικά την είχε πιάσει ταχυπαλμία ,έτρεμε σαν το ψάρι ,την είχε κυριεύσει ο φόβος ότι θα συνέβαινε κάτι κακό και ένιωθε αδύναμη να αντιδράσει. Από εκείνη την στιγμή άλλαξε η ζωή της. Ζει καθημερινά με την αγωνία ότι από στιγμή σε στιγμή θα εμφανίσει τα ίδια συμπτώματα. Δεν έχει ποιότητα ζωής γιατί η αγωνία αυτή της επανεμφάνισης των συμπτωμάτων την έχουν κλείσει μέσα στο σπίτι. Αν θα μπορούσε δεν θα πήγαινε ούτε στην δουλειά της. Για σχεδόν ένα χρόνο δεν το μοιράστηκε με κανέναν. Προσπάθησε να το παλέψει μόνη της αλλά…

 Πριν λίγους μήνες ζήτησε βοήθεια και αυτό που αναδύθηκε στην επιφάνεια ήταν πως ο φόβος της να μην απολυθεί την έκανε να παρουσιάσει την διαταραχή πανικού

 

Η ψυχοθεραπεία Gestalt μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά το άτομο με διαταραχή πανικού, να μάθει να διαχειρίζεται καλύτερα τα συμπτώματά του, ερχόμενος/η αντιμέτωποι με τις βαθύτερες συγκρούσεις  του που συντηρούν τα συμπτώματα αυτά. Κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας ο πελάτης μέσα σ ένα ασφαλές πλαίσιο μαθαίνει να ξανά- εμπιστεύεται τον εαυτό, έχει πλήρη επίγνωση της εικόνας του, επανακτά ή χτίζει την προσωπική του εικόνα και εκτίμηση, πατάει στα δικά του πόδια και γίνεται κυρίαρχος του εαυτού του. Ο πελάτης μαθαίνει να ζει στο εδώ και τώρα και όχι στο εκεί και τότε και εμπιστευόμενος τον εαυτό του δίνει μορφή σε αυτό που κουβαλάει ως φόντο και τον επισκιάζει.

Μελίνα Μακρίδου Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt

 

 

Πείτε μας τη γνώμη σας