Google+

Χόρχε Μπουκάϊ: ΄Δεν έχω facebook, μην μου γράφετε πουθενά’

Δεν χορταίνουμε να τον ακούμε να μιλάει, δεν χορταίνουμε να διαβάζουμε τα βιβλία του. Στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ο Δρόμος της Πνευματικότητας, από τις  εκδόσεις Opera, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη, τον τίμησαν με την παρουσία τους 10.000 Αθηναίοι. Το face2face.gr και η δημοσιογράφος Μαρία Γεωργιάδου ήταν στην κλειστή συνέντευξη τύπου που παραχωρήθηκε για τα M.M.E. Παραθέτουμε, σήμερα, το τρίτο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης του Χόρχε Μπουκάϊ, όπως μας το ζήτησαν οι χιλιάδες αναγνώστες μας.

>> Την εποχή των νέων τεχνολογιών πως ορίζετε την πνευματικότητα και αν θεωρείτε ότι είναι κάτι ίδιο και απαράλλακτο ή επηρεάζεται με το πέρασμα του χρόνου;

Δεν πιστεύω όπως λένε πολλοί ότι οι νέες τεχνολογίες θα καταστρέψουν ή θα εξαφανίζουν την πνευματικότητα του ανθρώπου. Πιστεύω ότι μπορεί να τους βοηθήσει να φτάσουν πιο μακριά στο δρόμο της πνευματικότητας ή της θρησκείας. Βέβαια ίσως αυτό πρέπει να το δούμε σε σχέση με τον τρόπο που εγώ βλέπω την τεχνολογία και τον τεχνολογικό κόσμο. Πιστεύω ότι δεν είμαι άνθρωπος που έχω πολύ μεγάλη σχέση με την τεχνολογία. Η ικανότητα μου να καταλάβω αυτά τα πράγματα έφτασε μέχρι το φαξ. Από τα φαξ και μετά, δεν κατάλαβα τίποτα. Έχω email, αλλά δεν έχω ούτε facebook, ούτε twitter, ούτε κάποιο site. Παρότι υπάρχουν πάνω από 40 λογαριασμοί στο facebook με το όνομα μου, 72 twitter με το όνομα μου και τα αρχικά μου. Τίποτα από αυτά είναι δικό μου, ούτε τους γνωρίζω. Αλλά αυτό έχει να κάνει με τους δικούς μου περιορισμούς. Είμαι 64 χρόνωνν, έφτασα λίγο αργά σε όλη αυτή την ιστορία. Ο γιος μου που είναι γιατρός-ψυχίατρος έχει το site του στο ίντερνετ, βλέπει ασθενείς από το ίντερνετ και πιστεύει ακλόνητα ότι αυτό επεκτείνει τη δυνατότητα να βοηθήσεις περισσότερους ανθρώπους. Εγώ δεν μπορώ να το κριτικάρω αυτό, αλλά είναι πολύ μακριά από εμένα η δυνατότητα να το εξασκήσω και να το καταλάβω.

Για να απαντήσω ευθέως στην ερώτηση, δεν νομίζω ότι μπορεί να είναι κάτι εμπόδιο, αλλά ούτε και ένα κατεξοχήν εργαλείο για την πνευματικότητα. Είναι ένα μέσο επικοινωνίας, σαν ένα οποιαδήποτε άλλο μέσο επικοινωνίας.

 

>> Είναι όμως ένα μέσο που δημιουργεί νέα προσωπεία; Γιατί μέσα από εκεί κάποιος μπορεί να υποδύεται ρόλους.

 

Είναι ένα από τα πράγματα που δεν μου αρέσουν. Συναντάω μια γυναίκα σε κάποιο μέρος του κόσμου και μου λέει, Δρ. Μπουκάι, σας έγραψα στο facebook, είμαι φίλη σας. Σας έγραψα ένα γράμμα και σας έκανα μια ερώτηση και εσείς μου κάνατε μια πρόταση αρκετά έντονη και αισθηματικής φύσεως (γέλιαααα). Εγώ το μόνο που μπόρεσα να πω ήταν ότι δεν ήμουν εγώ.

Όλο αυτό είναι αδύνατο να το σταματήσω. Είμαι ανίκανος να το χειριστώ όλο αυτό με το παλιό μου κεφάλι. Δεν έχω εργαλεία να το διαχειριστώ αυτό και η αλήθεια είναι ότι με ενοχλεί. Το μόνο που κάνω είναι να λέω ότι εγώ δεν έχω facebook, μην μου γράφετε πουθενά. Αν θέλετε να με δείτε, ελάτε πρόσωπο με πρόσωπο. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.

Σίγουρα υπάρχει και κάτι καλό, ένας γιατρός στα νότια της Αργεντινής, μπόρεσε να κατευθύνει μια εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς στη Σιβηρία, μέσω ίντερνετ. Αυτό είναι ένα θαύμα, δεν μπορώ να το απαρνηθώ αυτό. Αυτό το καλό θέλω να μεγαλώσει.

Υπάρχει όμως και το κακό, η παιδοφιλία που είναι ότι χειρότερο, βρίσκει στο ίντερνετ πρόσφορο έδαφος ανάπτυξης και το καλύτερο προσωπείο για να κρυφτεί.

Πως θα καταφέρουμε να έχουμε το καλό, χωρίς το κακό; Αυτό δεν το ξέρω. Η πρόθεση μου είναι να εκφράσω την επιθυμία μου και την ευχή μου, αυτό κάποια στιγμή να συμβεί.

Να ακούσουμε όμως και την γνώμη του γιου μου, που είναι πιο ειδικός στην τεχνολογία.

Ντεμιάν Μπουκάϊ

Πιστεύω ότι το πρόβλημα με τα προσωπεία δεν υπάρχει αποκλειστικά στο ίντερνετ. Είναι σίγουρο ότι είναι πιο εύκολο να γίνει μέσω του ίντερνετ. Αλλά από την άλλη είμαστε και πιο υποψιασμένοι. Δεν είμαι σίγουρος ότι η κυρία που προσέγγισε τον πατέρα μου και του είπε για την άσεμνη πρόταση, δεν είχε καταλάβει ότι δεν της μίλησε ο πραγματικός Μπουκάϊ. Το σίγουρο είναι ότι το ίντερνετ είναι κάτι που δεν μπορούμε να το σταματήσουμε. Το να πούμε ότι είναι το ίντερνετ ένα κακό πράγμα δεν εξυπηρετεί σε τίποτα. Μπορούμε να σκεφτούμε πως θα το χειριστούμε όλο αυτό το ζήτημα. Να αποφασίσουμε ότι θα το αφήσουμε στην άκρη και δεν θα ασχοληθούμε καθόλου, είναι μια αυταπάτη. Πρέπει να εκπαιδευτούμε και να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας και τους νέους για το πώς θα το χειρίζονται και τι να κάνουν με αυτά τα πράγματα.

Χόρχε Μπουκάϊ

Θυμάμαι μια ιστορία, ίσως από τις πιο παλιές ιστορίες που έχω διηγηθεί, που είναι η ιστορία ενός παππού και των εγγονιών του. Ο παππούς ήταν πολύ σοφός άνθρωπος που είχε πολλές απαντήσεις και τα παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα με αυτό. Τους άρεσε πολύ που ο παππούς μπορούσε να απαντήσει σε οτιδήποτε τον ρωτούσαν. Μπορεί από τη μια μεριά να τους άρεσε ότι ο παππούς ποτέ δεν έπεφτε έξω, αλλά πάντα έψαχναν μια δύσκολη ερώτηση για να δουν τι θα γίνει, μήπως έδινε λάθος απάντηση. Μια μέρα ένας εγγονός βρέθηκε μαζί με τα ξαδέρφια του και είπε ότι θα στήσει μια παγίδα στον παππού και θα κάνει λάθος. Έχω ένα μικρό πουλάκι κλεισμένο στις χούφτες μου, θα ρωτήσω τον παππού και θα τον ρωτήσω, παππού το πουλί είναι ζωντανό ή νεκρό; Αν μου πει ότι είναι νεκρό, θα ανοίξω τα χέρια μου και το πουλάκι θα πετάξει, αν μου πει ότι είναι ζωντανό θα σφίξω λίγο περισσότερο τα χέρια μου, θα το πνίξω και θα του δείξω ότι είναι πεθαμένο. Ποτέ δεν θα μπορέσει να πέσει μέσα. Όλοι του είπαν ότι είναι πολύ έξυπνη η παγίδα. Πήγε λοιπόν στον παππού και το παιδί του λέει παππού έχω ένα αίνιγμα για σένα. Έχω ένα πουλάκι μέσα στις χούφτες μου, είναι ζωντανό ή πεθαμένο. Και ο παππούς τον κοίταξε και του αποκρίθηκε, όπως πολλά πράγματα στη ζωή, αυτό εξαρτάται από τις προθέσεις σου.

Το ίντερνετ είναι ένα πουλί στα χέρια μας. Αυτό που θα συμβεί με το ίντερνετ εξαρτάται από τις προθέσεις μας.

 

>> Κατά την διάρκεια της κρίσης πιστεύετε ότι καταργούνται τα προσωπεία ή δημιουργούνται προσωπεία;

 

Δούλεψα πολύ καιρό με κάποιον ειδικό στα προσωπεία, για να δουλέψω σε μια μέθοδο θεραπευτική με τις μάσκες, για να μάθω να δουλεύω με τα προσωπεία. Το προσωπείο καλύπτει και αποκαλύπτει, τα κάνει και τα δύο ταυτόχρονα. Πιστεύω ότι μια κρίση λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Καλύπτει ορισμένα πράγματα, δεν μας αφήνει να δούμε το σημαντικό. Λιγοστεύει τις δυνατότητες μας, αλλά αποκαλύπτει το χειρότερο. Αφήνει ακάλυπτους τους φόβους μας και την αδυναμία μας να προσαρμοστούμε στις αλλαγές. Πιστεύω ότι η πιο δύσκολη δουλειά είναι ακριβώς να αποκαλύπτονται οι δικές μας καλύτερες δυνατότητες. Ειδικότερα η δημιουργικότητα. Έλεγε ένας δάσκαλος μου στην Αργεντινή ΄΄Δεν υπάρχει τίποτε πιο βλακώδες απ’ το να συνεχίζεις να κάνεις το ίδιο πράγμα και να πιστεύεις ότι θα έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα’’.

 

>> Μήπως όμως τελικά βγαίνει το κακό πραγματικό μας πρόσωπο, βάση του ανθρωπίνου ενστίκτου;

 

Η διαφορά μας είναι η εξής… εγώ είμαι αισιόδοξος για την ανθρωπότητα, ενώ εσύ δεν είσαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι σε κάποιες προβληματικές καταστάσεις πάντα βγαίνει το καλύτερο, όχι το χειρότερο. Είμαι κατά βάση αισιόδοξος, σε σχέση με τους ανθρώπους αλλά και με την κοινωνία συνολικά. Γι’ αυτό πιστεύω ότι οποιαδήποτε κρίση, τελικά θα βγάλει το καλύτερο. Στο τέλος θα βγει ο καλύτερος εαυτός μας. Τώρα δεν το βλέπετε, γιατί δεν είναι τώρα το τέλος.

 

>> Τα πράγματα είναι καλύτερα τώρα στην Αργεντινή;

 

Εγώ μένω στο Μεξικό και στην Ισπανία, αλλά ο γιος μου ζει στην Αργεντινή και ίσως μπορεί να απαντήσει αυτός. Εγώ αυτό που βλέπω από μακριά, είναι ότι σε ορισμένα πράγματα, ναι. Πριν την κρίση ο λαός της Αργεντινής δεν είχε αλληλεγγύη, τουλάχιστον στην πόλη του Μπουένος Άιρες, όπου εγώ έζησα. Σήμερα στην πόλη του Μπουένος Άιρες, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να βοηθήσουν, άλλους ανθρώπους. Πολύς κόσμος αφιερώνει χρήμα, χρόνο, ενέργεια για τον συνάνθρωπο. Μάλιστα τα τελευτά χρόνια δημιουργήθηκαν πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις με στόχο να βοηθήσουν τον άνθρωπο. Η κρίση μπορεί να είναι αρκετά δεσμευτική για αυτό που συμβαίνει στην πολιτική ζωή της Αργεντινής και το αποτέλεσμα που φαίνεται είναι καλό.

Έχασαν λίγο οι Αργεντίνοι αυτή την υπεροψία, για την οποία ήταν διάσημοι. Έγιναν λίγο πιο ταπεινοί. Παρόλα αυτά ο πάπας είναι Αργεντίνος (γέλια).

 

Και με αυτήν την αισιόδοξη και χιουμοριστική ματιά, ο ψυχίατρος- συγγραφέας Χόρχε Μπουκάϊ και ο γιος του, επίσης ψυχίατρος και συγγραφέας Ντεμιάν, μας αποχαιρέτησαν! Εις το επανιδείν!

 

Ρεπορτάζ: Μαρία Γεωργιάδου

Επιμέλεια: Όλγα Δαδίνη

Πείτε μας τη γνώμη σας