Google+

Τα χαρισματικά παιδιά!

Της Ψυχολόγου- Ψυχοθεραπεύτριας Αντιγόνης Συμεωνίδου

Υπάρχουν μικρά παιδιά που είναι ιδιαίτερα χαρισματικά. Είναι τα παιδιά που η ικανότητα τους να συναισθάνονται τους ανθρώπους γύρω τους είναι πολύ αναπτυγμένη και η ταχύτητα με την οποία αντιλαμβάνονται τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος τους, είναι πολύ γρήγορη.
Αυτά τα παιδιά καλούνται από πολύ μικρή ηλικία να χειριστούν δύο πυρηνικά και θεμελιώδη ζητήματα στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Το πρώτο, είναι ότι ζουν με την ενσυναίσθηση. Η ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να νιώθεις αυτό που νιώθει ένας ξεχωριστός ( από εσένα) άνθρωπος. Ορίζεται από την ταύτιση μας με την ύπαρξη ενός άλλου ανθρώπου και η ρίζα της βρίσκεται στην ενδομήτρια ζωή, όταν το έμβρυο μέσα απο την ψυχοσωματική και ψυχοσυναισθηματική του ταύτιση με την μητέρα του, μεταμορφώνεται σε μωρό. Μετά την γέννηση μας και προχωρώντας στο μονοπάτι της εξέλιξης μας , η ενσυναίσθηση είναι ο πιο σημαντικός και βαθύς τρόπος επικοινωνίας με τις βασικές μορφές στο περιβάλλον μας.
Τα παιδιά που βιώνουν σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία της ενσυναίσθησης είναι παιδιά που εμφανίζονται στα μάτια μας ως ευαίσθητα, ντροπαλά, εσωστρεφή και ονειροπόλα.
Ναι, είναι ευαίσθητα γιατί μέσα από την ταύτιση τους και μέσα από την ενσυναίσθηση τους έρχονται σε επαφή με τον πόνο, από πολύ μικρή ηλικία.
Ναι, είναι ντροπαλά γιατί καθημερινά έρχονται σε επαφή και προσπαθούν να βιώσουν μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων με αποτέλεσμα πολλές φορές να νιώθουν ότι δεν μπορούν ή δεν ξέρουν πως να επικοινωνήσουν αυτό που νιώθουν.
Ναι, είναι εσωστρεφή γιατί νιώθουν ότι χρειάζεται να κολυμπήσουν στην λίμνη συναισθημάτων που έχει δημιουργηθεί από την ικανότητα τους να συναισθάνονται και η εσωστρέφεια πολλές φορές τους δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας.
Ναι ,είναι ονειροπόλα γιατί τους αρέσει να φτιάχνουν, να σκηνοθετούν και να ζουν μέσα στην φαντασία τους.
Είναι παιδιά με τρομερή δύναμη και δημιουργικότητα. Η δημιουργικότητα είναι το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό ψυχικής υγείας στον άνθρωπο και είναι “παντρεμένη” με την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση.

Το δεύτερο, είναι η γρήγορη αντίληψη και η γρήγορη εσωτερίκευση των ερεθισμάτων από το περιβάλλον τους. Την στιγμή που το παιδί αντιλαμβάνεται ένα ερέθισμα από το περιβάλλον του, οι αισθήσεις του είναι σε πλήρη άνθιση και οι πλευρές της ύπαρξης τους προσπαθούν να βρουν μια ισορροπία. Αντιλαμβάνονται το ερέθισμα ( γνωστική διεργασία) το εσωτερικεύουν και δημιουργούνται συναισθήματα ( ψυχοσυναισθηματική διαδικασία).
Δεν είναι πάντα εύκολη διαδικασία και ορισμένες φορές το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία άγχους στην ψυχή του παιδιού αλλά και θυμός, που εκφράζεται με κρίσεις θυμού. Απόλυτα φυσιολογικό και δικαιολογημένα. Και εσείς αν βιώνατε σε μικρή ηλικία, όλα αυτά που περιγράφω, το ίδιο ακριβώς θα νιώθατε.
Οι κρίσεις θυμού αλλά και το άγχος δεν είναι εύκολες διαδικασίες. Το άγχος κρύβει φόβο και στεναχώρια και ο θυμός είναι ίσως ο μόνος τρόπος “απελευθέρωσης” από τις εσωτερικές τους διεργασίες, όταν νιώθουν ότι δεν αντέχουν άλλο.
Αφήστε τον θυμό να εκτονωθεί για να λυτρωθεί το παιδί. Αφού εκτονωθεί , επικοινωνήστε μαζί του. Πρώτα μη-λεκτικά -αγκαλιάστε το, κοιτάξτε το, βοηθήστε το να συναισθανθεί ότι είστε σύμμαχος του και όχι τιμωρός του- και μετά λεκτικά. Αφεθείτε στην επικοινωνία σας μαζί του, μπείτε στον κόσμο του και γίνετε συνοδοιπόρος του, βοηθήστε την εξέλιξη του και αγκαλιάστε τις δυσκολίες του.

antigonisimeonidou.wordpress.com

 

Πείτε μας τη γνώμη σας