Google+

Ο άνδρας και οι φόβοι του

Η παγιωμένη κοινωνική άποψη για τον άνδρα είναι ταυτόσημη με την δύναμη , την αντοχή, την εξουσία την επικράτηση.

Αρσενικό για τους περισσοτέρους σημαίνει να διεκδικεί , να μην φοβάται, να αγωνίζεται, να επικρατεί!

Ο άνδρας φτιάχνεται από τις κοινωνίες  μας για να αντέχει, να νικά. Κάτι σαν τα καλοαναθρεμμένα καθαρόαιμα άλογα στις ιπποδρομίες!

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο τελικά, ο άνδρας πόσο έχει περιθώρια να «δραπετεύει» μαζί με τους φόβους  , τις ανησυχίες , τις ευαισθησίες και τις ιδιαιτερότητες του?

Πόσο του έμαθε ή του επιτρέπει τελικά το κοινωνικό πλαίσιο να εκφράζει ευαισθησίες, συναισθήματα, φόβους.

Και τελικά ποιοι είναι αυτοί οι φόβοι? Πόσο εύκολα εκφράζονται ή πόσο εύκολα κρύβονται πίσω από το προσωπείο του δυνατού-κραταιού άνδρα που συχνά

προσπαθεί να διατηρήσει πιστεύοντας ότι έτσι τα οφέλη γι’αυτόν θα είναι περισσότερα από το βαρύ κατά τα άλλα ψυχικό κόστος  της συντήρησης της κραταιάς εικόνας του.

Φόβοι για την εικόνα του , την αποδοχή του την επιτυχία του προσωπική και επαγγελματική, την ικανοποίηση των εκάστοτε  συντρόφων ή της συζύγου , την ικανοποίηση των φίλων, των παιδιών του και πολλοί άλλοι, συχνά είναι καλά κρυμμένοι  γιατί του έχουν μάθει ότι έτσι πρέπει γιατί είναι άνδρας.

Η αλήθεια είναι λίγο δύσκολη και απαιτητική. Από μικρός ο άνδρας γαλουχείται  με φράσεις – επιταγές όπως, «ο άνδρας δεν φοβάται», «ο άνδρας δεν κλαίει», «ο άνδρας αντέχει».

Η έκφραση και εξωτερίκευση συναισθημάτων και φόβων  δεν πριμοδοτείται από την κοινωνία για τον άνδρα.

Έτσι ο άνδρας βγαίνει στον κοινωνικό στίβο με ένα σχετικά άκαμπτο πλαίσιο θεωρητικά ανθεκτικό.

Παρόλα αυτά η απαιτητική πραγματικότητα δοκιμάζει τις αντοχές του.

Απαιτητική καριέρα, με σκληρό ανταγωνισμό, απαιτητική ολοένα και περισσότερο σχέση με το αντίθετο φίλο, απαιτητική ερωτική ζωή, απαιτητική οικογένεια, απαιτητική κοινωνικότητα , απαιτητικός εαυτός ,συνθέτουν ένα σύνθετο ιστό που πολλές φορές φοβίζει και πιέζει αφόρητα τον άνδρα.

Παρόλα αυτά ο άνδρας, φοβάται, δοκιμάζεται συναισθηματικά, έχει ανασφάλειες μπορεί να φέρει και ένα δικό του προσωπικό handicap ανάλογα με την ιστορία του και τα βιώματα του.

Τελικά ο σύγχρονος άνδρας τι κυρίως φοβάται σήμερα? Ποιοι είναι οι κύριοι φόβοι-έγνοιες-ανησυχίες του?

Πώς στέκεται  δίπλα στους υπόλοιπους αρσενικούς?

Πόσο αποδεκτός , σεβαστός, καταξιωμένος είναι από την οικογένεια , τους συντρόφους, τους φίλους, το κοινωνικό, επαγγελματικό περιβάλλον?

Πόσο καλός σύντροφος, σύζυγος, πατέρας, εραστής, φίλος, επαγγελματίας είναι τελικά?

Πώς θα αναπτυχθεί περαιτέρω για να προσεγγίσει νέους στόχους ή να βελτιστοποιήσει τα κεκτημένα?

 

Το πρότυπο που αντικρίζει μπροστά του κάθε μέρα είτε στα περιοδικά είτε στην τηλεόραση είτε γύρω του, του δημιουργεί πολλές φορές επιπλέον ανασφάλεια που πρέπει να υπερκεράσει.

Μέσα σε όλα αυτά ίσως νιώσει δύσκολα, ανασφαλής , φοβισμένος , απομονωμένος.

Για να λειτουργήσει όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα  σ’αυτό το πλαίσιο χρειάζεται να «σπάσει» κάποια αρσενικά ταμπού.

Να εκφράσει το πώς αισθάνεται , ποιος είναι , πως νιώθει ανά πάσα στιγμή μέσα σ’αυτό το απαιτητικό πλαίσιο που τον περιβάλει.

Να μιλήσει στους συντρόφους του για αυτά που τον απασχολούν για τις θετικές και αρνητικές του εκφάνσεις , για τους φόβους και ανασφάλειες του.

Να αναπτύξει μέσα από την φιλία την δυνατότητα να μοιράζεται  με κάποιον που τον αγαπά και τον νοιάζεται κάθε μοίχεια σκέψη ή συναίσθημα, κάθε δυσκολία.

Οφείλουμε σαν κοινωνία να αλλάξουμε το μήνυμα που εκπέμπουμε προς τον άνδρα και να του μάθουμε ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που μπορεί να πονά  χωρίς να τρομάζει ή να το κρύβει. Αυτός που ελεύθερα ψάχνει μέσα του και είναι σε επαφή με τις θετικές του αλλά και με τις αρνητικές του δυνάμεις.

Δυνατός είναι και παραμένει όταν μιλάει με αλήθεια γι’αυτό που είναι και βιώνει ανά πάσα στιγμή θετικό ή αρνητικό.

Δυνατός είναι αυτός που βρίσκει μέσα από τις εμπειρίες τον δικό του πραγματικό ευατό με τα δυνατά και αδύνατα σημεία του χωρίς να εγκλωβίζεται και να ακολουθεί άγνωστα, ασύνδετα με την προσωπική του ιστορία και τελικά ξένα ανδρικά πρότυπα.

Ουσιαστικά οφείλουμε να αναστρέψουμε τελείως το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αναπτύσσονται οι άνδρες.

Η επικοινωνία και η εξωτερίκευση αυτού που νιώθει κάθε στιγμή  δεν είναι πια απαγορευμένη αλλά είναι η βάση της νέας ανάπτυξης του άνδρα  στη σύγχρονη εποχή και τον θωρακίζει απέναντι σε κάθε πρόβλημα που τον πιέζει .

Η αποφόρτιση του, η συνεχής επικοινωνία , η περιοδική ενδοσκόπηση είναι όπλα του στο σύνθετο και απαιτητικό ρόλο του άνδρα.

Τα συναισθήματα του, οι φόβοι του, οι ανασφάλειες του είναι μέρος του αρμονικού εαυτού του και όχι γκρίζες απαγορευμένες ζώνες.

Έτσι ο άνδρας σαν ένα αρμονικό σύνολο με συνεχή επαφή με το σύνολο του εαυτού του και συνεχή αλληλεπίδραση και επικοινωνία με τους άλλους μπορεί να παίξει πολύ πιο άνετα, ανθρώπινα και ευχάριστα για τον ίδιο τον ρόλο του στη ζωή, την κοινωνία, την δημιουργία.

 

Θάνος Πιάχας, Ψυχίατρος- Ψυχοθεραπευτής, Διδάκτωρ Ιατρικής Α.Π.Θ, Επιστημονικός συνεργάτης Α’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής κλινικής Α.Π.Θ,

Πείτε μας τη γνώμη σας