Google+

Μία μαμά εξομολογείται…

‘Tο πάθημα μου έγινε μάθημα’

 

Ήμουν τυχερή. Δύο ώρες αργότερα να τηλεφωνούσα στο γιατρό μου και δεν θα έπαιρνα στην αγκαλιά μου το μωρό μου. Όχι για κάποιο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε και σώθηκε τελευταία στιγμή…αλλά για κάποια απερισκεψία μου. Άς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν έμεινα έγκυος ήμουν ενθουσιασμένη, χαρούμενη, έκανα όνειρα. Ήθελα να γεννήσω με φυσιολογικό τρόπο και φυσικά να θηλάσω. Αυτός ήταν διακαής πόθος. Ήθελα να μην βάλω επισκληρίδιο, να νιώσω τους πόνους, να βγω πιο δυνατή από αυτήν την εμπειρία. Βρήκα μία  μαία που υποστήριζε τον φυσιολογικό τοκετό.  Ο γιατρός μου όμως ήταν συγκρατημένος και μου έλεγε ‘εφόσον είσαι ασφαλής εσύ και το μωρό, θα γίνουν όλα αυτά που θέλεις’. Η μαία μου ,εν τω μεταξύ, μου έλεγε να αλλάξω γιατρό αφού δεν με υποστηρίζει στις επιθυμίες μου. Ο άντρας μου προσπαθούσε να κρατήσεις τις ισορροπίες και με συμβούλευε να ηρεμήσω.

Ήρθε η μέρα που θα γεννούσα.  Βλέπω κατά τις 12.00 τα μεσημέρι μία κόκκινη κηλίδα. Ένδειξη τοκετού . Τηλεφωνώ πρώτα στην μαία .

Μου λέει «Ωραία, γεννάς. Σε μία ή δύο μέρες, δεν ξέρουμε, θα περιμένουμε. Μην τηλεφωνήσεις τον γιατρό σου , θα σε πάει για πρόκληση.»

«Θα έρθεις να με εξετάσεις;» την ρωτάω

«Όχι . Πήγαινε να περπατήσεις να κατέβει το μωρό»

Οι ώρες περνούν, το αίμα στάζει λίγο λίγο και εγώ δεν τηλεφωνώ ακόμα στο γιατρό μου. Όμως επέμενε ο άντρας μου να του τηλεφωνήσω και τελικά κατά τις 8.00 το βράδυ το έκανα. Πάω στο ιατρείο, με εξετάζει και τι να δει; Ο πλακούντας έσπασε. Γρήγορα στην κλινική. Επισκληρίδιος, καισαρική, το μωρό βγήκε.

«Ο πλακούντας σου διαλύθηκε και αν καθυστερούσες δύο ώρες το μωρό θα πέθαινε» μου ανακοίνωσε ο γιατρός. Ούτε τα βλαστοκύτταρα δεν μπόρεσα να τα δώσω στην δημόσια τράπεζα .

Από την κλινική ξεκίνησε ο θηλασμός. Το προσπαθούσαμε και οι δύο. Είχα κάνει και rooming–in. Πήγαμε σπίτι κ το μωρό ήταν ανήσυχο, μόνο στο στήθος μου ηρεμούσε. Όλη την ημέρα κ όλη την νύχτα στο στήθος. Δεν με πείραζε. Ήμουν χαρούμενη γιατί θήλαζα. Ναι, αλλά το μωρό έβαζε 10 γραμμάρια την ημέρα ενώ έπρεπε να βάζει 30-40 γρ, σύμφωνα με τον παιδίατρο. Δεν ήταν ένδειξη κάποιου άλλου προβλήματος υγείας (π.χ ουρολοίμωξη) . Στις 40 ημέρες μας  πρότεινε ο γιατρός να δώσουμε συμπλήρωμα. Ανένδοτη εγώ. Όμως ο γιατρός μου είπε ότι δεν  χορταίνει το παιδί και πεινάει. Και δεν αναπτύσσεται όπως θα έπρεπε. Πώς να αφήσεις ένα βρέφος να πεινάει; Και να διακινδυνεύσεις την ανάπτυξη του. Γιατί;   Για ποιο λόγο πιο σοβαρό από την ασφάλεια του παιδιού;  Και αφού το πάθημα έγινε μάθημα μετά την εμπειρία της γέννας, άκουσα τον γιατρό.

Τύψεις, τύψεις, τύψεις και ενοχές. Ένιωθα μειονεκτικά απέναντι σε άλλες μαμάδες που μου  έλεγαν ότι θήλαζαν αποκλειστικά.  Από την ομάδα υποστήριξης θηλασμού μου έλεγαν ότι έκανα λάθος που άκουσα τον γιατρό, μου έλεγαν ότι «όσο το μωρό τρώει τόσο η μαμά κατεβάζει γάλα», «όλες έχουν γάλα».

Θήλασα αλλά έδινα και γάλα εμπορίου μέχρι που έγινε η μικρή μου 8 μηνών. Μετά το γάλα μου τελείωσε. Μετά από 6 μήνες πήγα για μαστογραφία, ως είθισται. Προς μεγάλη μου έκπληξη μου λέει η ακτινολόγος την ώρα του υπέρηχου ‘’δεν έχεις πολλούς αδένες στο στήθος σου και αυτό είναι καλό γιατί δεν έχεις πολλές πιθανότητες για καρκίνο’’. Ζητάω να μου εξηγήσει τι είναι οι αδένες ‘’. Μου απαντάει  ‘είναι οι γαλακτοφόροι αδένες, αυτοί που κατεβάζουν  γάλα’’.

‘’Γι΄αυτό δεν είχα πολύ γάλα όταν θήλαζα; Επειδή έτσι είναι κατασκευασμένο το σώμα μου;’’ την ρώτησα έκπληκτη.

‘’Φυσικά’’ με διαβεβαίωσε η γιατρός.

Ήθελα να γράψω την προσωπική ιστορία μου για να πω στις μέλλουσες μαμάδες να προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που έχουν για τα παιδιά τους και για τις ίδιες αλλά με εμπιστοσύνη στο γιατρό τους, χωρίς φανατισμούς και με αρκετή κριτική σκέψη.

Μία μαμά δεν κρίνεται εάν είναι καλή ή όχι από το εάν θα θηλάσει το παιδί της.  Μία μαμά οφείλει να αγαπάει και να φροντίζει το παιδί της με σεβασμό και πολύ αγάπη.

Ναι στον θηλασμό, Ναι στον φυσιολογικό – φυσικό τοκετό εφόσον δεν κινδυνεύει η υγεία  του μωρού και της μαμάς!

Μαρία 39 χρόνων, Βόλος

 

Εάν θέλετε και εσείς να μεταδώσετε το δικό σας μήνυμα ,μέσα από την προσωπική ιστορία σας, μπορείτε να την γράψετε στο email: info@face2face.gr με τίτλο ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

 

Πείτε μας τη γνώμη σας