Google+

Θεραπεία μέσω παιχνιδιού= Παιγνιοθεραπεία

Η παιγνιοθεραπεία είναι μια μέθοδος ψυχοθεραπείας, που στηρίζεται στη φυσική ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι. Εφαρμόζεται σε παιδιά από 3 ετών περίπου και σε εφήβους. Πολλοί γονείς μπορεί να αναρωτηθούν: «αφού το παιδί μου παίζει και στο σπίτι, τι περισσότερο θα του προσφέρει μια τέτοια διαδικασία;». Αυτό το είδος παιχνιδιού διαφέρει από το παιχνίδι που κάνει το παιδί μόνο του στο σπίτι. Στο χώρο της παιγνιοθεραπείας το παιδί έχει τον ενήλικα/ παιγνιοθεραπευτή σαν κοινό και δευτεραγωνιστή στις παραστάσεις του, σαν συνοδοιπόρο και μάρτυρα κατά κάποιον τρόπο των πράξεών του, χωρίς να το κρίνει και χωρίς να το καθοδηγεί, όπως έχει συνηθίσει από τους ενήλικες.

Το παιχνίδι για ένα παιδί στα πλαίσια της παιγνιοθεραπείας είναι κάτι παραπάνω από διασκέδαση, γίνεται πειραματισμός. Η παιγνιοθεραπεία προσφέρει το ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί μπορεί να αναπτυχθεί, να διερευνήσει τα θέματα που το απασχολούν, να τα επεξεργαστεί, να δομήσει την προσωπικότητά του και να εκφράσει τα συναισθήματα, τις δυσκολίες, τις συγκρούσεις και τις σκέψεις του.

Το δωμάτιο της παιγνιοθεραπείας είναι ένας ευχάριστος και φωτεινός χώρος, πλήρως εξοπλισμένος με υλικά (όπως πλαστελίνες, πηλό, δίσκο της άμμου, χρώματα, μινιατούρες, γαντόκουκλες, παραμύθια, μεταμφιέσεις κ.α.), τα οποία το παιδί είναι ελεύθερο να επεξεργαστεί, να παίξει με αυτά και να διηγηθεί την ιστορία του συμβολικά. Το παιδί στο χώρο της παιγνιοθεραπείας εκφράζεται με όποιον τρόπο επιθυμεί αρκεί να τηρεί κάποιους απλούς κανόνες, που συνήθως είναι οι εξής:

  • δεν επιτρέπεται να βλάψει τον εαυτό του
  • δεν επιτρέπεται να βλάψει τον θεραπευτή και
  • δεν επιτρέπεται να προξενήσει επίτηδες καταστροφές στο χώρο και στα αντικείμενα

Οι συνεδρίες είναι εβδομαδιαίες και διαρκούν 45- 60 λεπτά.

Η συμβολή και η συνεργασία των γονέων είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Οι γονείς είναι αυτοί που δίνουν την έγκριση για να ξεκινήσει η διαδικασία της παιγνιοθεραπείας και βέβαια τη δέσμευσή τους ότι θα είναι συνεπείς στα ραντεβού μας. Επιπλέον, ενώ το επαγγελματικό απόρρητο του ψυχολόγου ισχύει και στην περίπτωση των παιδιών, οι γονείς σαφώς πληροφορούνται κατά τακτά χρονικά διαστήματα για την πορεία της θεραπείας του παιδιού τους, όμως αυτό γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην διακυβεύει την αποκλειστικότητα και την εμπιστευτικότητα της σχέσης του παιδιού με τον παιγνιοθεραπευτή.

Στο πρώτο ραντεβού ζητάω από τους γονείς αναλυτικές πληροφορίες για το ιστορικό του παιδιού και για το οικογενειακό πλαίσιο, μέσα στο οποίο αυτό ζει και αναπτύσσεται, ώστε να έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα από την πλευρά των γονιών. Πολλές φορές ίσως είναι και το παιδί παρόν και μπορεί να δώσει κι αυτό τις δικές του απαντήσεις στα ερωτήματα που τίθενται στους γονείς του.

Το παιδί, οι γονείς και ο παιγνιοθεραπευτής είναι ισότιμοι συνεργάτες στη διαδικασία της θεραπείας. Είναι σημαντικό να μην ξεγελάμε το παιδί λέγοντάς του απλά ότι «θα πάμε σε μια κυρία για να παίξετε». Η παιγνιοθεραπεία είναι πολύ περισσότερα από αυτό, και το παιδί θα πρέπει να το γνωρίζει. Εναλλακτικά θα μπορούσαμε να πούμε: «θα πάμε μαζί σε μια ψυχολόγο. Ξέρεις τι δουλειά κάνει ο ψυχολόγος;». Με αυτόν τον τρόπο θα διερευνήσουμε τις γνώσεις του παιδιού και θα του δώσουμε την ευκαιρία να μάθει περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτό που πρόκειται να αντιμετωπίσει. Έτσι πριν ακόμα το παιδί φτάσει στην πόρτα μου, έχει μια ιδέα για το τι θα συμβεί.

Φαίη Μαυρομμάτη

art-playtherapy.gr

Πείτε μας τη γνώμη σας