Google+

Είναι με ένα κινητό στο χέρι!

Όλοι οι γονείς εξοργίζονται όταν βλέπουν τους λογαριασμούς τους να αυξάνονται απότομα όταν το παιδί τους φτάνει στην εφηβεία. “Τι έχετε να πείτε ακόμα; ‘Ολη μέρα μαζί ήσασταν!” Αυτό είναι συχνά το μόνο σχόλιο των γονέων, οι οποίοι βλέπουν μονίμως την γραμμή κατειλημμένη. Υπομονή! Αυτή η μανία μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Κορυφώνεται μεταξύ 13 και 16 ετών, έπειτα ηρεμεί με το πέρας της εφηβείας.

Είναι χάρη στους άλλους που βρίσκουμε τον εαυτό μας και γι ‘αυτό η φιλία είναι πολύ σημαντική. Με τους φίλους μας μιλάμε, εκφράζουμε συναισθήματα και δημιουργούμε δεσμούς. Στην εφηβεία ανακαλύπτουμε ότι δεν θέλουμε να περνούμε μόνοι μας όλες αυτές τις αλλαγές (και συνήθως δεν υπάρχουν άλλοι έφηβοι μέσα στο σπίτι). Είναι, συνεπώς, απαραίτητο για την πλειοψηφία των εφήβων που γυρίζουν σπίτι μετά το σχολείο να περνούν ώρες φλυαρώντας με τους φίλους ή τις φίλες που μόλις αποχαιρέτησαν.

Γιατί δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς κινητό;

Ο έφηβος έχει ανάγκη να είναι σε μόνιμη επαφή με τους φίλους του για να αισθάνεται δεμένος με τον κολλητό του και την παρέα του. Το τηλέφωνο προσφέρει αυτή την δυνατότητα καταργώντας τις αποστάσεις. Σε μια δύσκολη περίπτωση, είναι αναγκαίο για τον έφηβο να επικοινωνήσει για να μοιραστεί το άγχος που δεν μπορεί να κρατήσει μέσα του.

‘Εχει ανάγκη από συμβουλές : τηλεφωνεί. ‘Εχει ανάγκη απλά να μιλήσει: τηλεφωνεί. Αισθάνεται μόνος του: τηλεφωνεί. Οποιαδήποτε δικαιολογία είναι καλή γι ‘αυτόν και αρκεί για να σηκώσει το ακουστικό.

Το τηλέφωνο, εγγύηση της προστασίας της ιδιωτικής ζωής

Η επικοινωνία μέσω τηλεφώνου διαφυλάσσει την ιδιωτική ζωή. Ο έφηβος αισθάνεται απόλυτα άνετα να μιλάει για θέματα που δεν θα τολμούσε να αναφερθεί αλλιώς, ακόμα και με τους φίλους του. Ό,τι λέγεται μέσω τηλεφώνου είναι προσωπικής φύσης ή πρόκειται για κουτσομπολιό το οποίο σε κάθε περίπτωση πρέπει να ”κρυφτούμε” για να πούμε : έτσι δεν βλέπουμε τον άλλο να κοκκινίζει, να ιδρώνει ή να φοβάται. Είναι επίσης ένας τρόπος για να ξεφύγουμε νοερά από το σπίτι, ακόμα και αν είμαστε στον καναπέ μας, δραπετεύοντας για λίγο από το οικογενειακό πλαίσιο.

Τι να κάνετε για να μειώσετε τον λογαριασμό του;

Οι έφηβοι που δεν μιλάνε πολύ στην οικογένεια, είναι αυτοί που συχνά περνούν ατέλειωτες ώρες στο τηλέφωνο λέγοντας ό,τι δεν λένε στους γονείς τους. Αυτή η στάση μπορεί να σας εξαγριώνει: από την μια, θα θέλατε να σας δείχνει εμπιστοσύνη και από την άλλη να μειώσετε τον λογαριασμό…

Μια καλή λύση θα ήταν να θέσετε όρια και κανόνες. Θα πρέπει να τους κάνετε να νιώσουν υπεύθυνοι δίνοντάς τους περιορισμένο χρόνο ομιλίας.

Ένας άλλος καλός τρόπος είναι να μετρήσετε, με αναλυτικούς λογαριασμούς, το ακριβές ποσό των δαπανών του εφήβου σας. Διαπιστώνοντας  επακριβώς το ποσό που επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό, θα μπορέσει ίσως να συνειδητοποιήσει το πόσο υπερβάλλει.

Αγοράστε του ένα κινητό!

Αν δεν κάνει καμία προσπάθεια να μειώσει τον χρόνο ομιλίας του, βάλτε τον να συμμετάσχει στους λογαριασμούς και αφαιρέστε μέρος από το χαρτζιλίκι του για τις ανάλογες χρεώσεις.

Εάν δεν λειτουργήσει ούτε αυτό, δώστε του ένα κινητό με κάρτα το οποίο θα πρέπει να φορτίζει με το χαρτζιλίκι του! Αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να τον κάνετε υπεύθυνο: θα πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται τον χρόνο ομιλίας του, εφόσον όταν εξαντληθούν οι μονάδες και το χαρτζιλίκι δεν θα μπορεί να ξανατηλεφωνήσει. Αυτή η μέθοδος είναι αποτελεσματική, αρκεί να μην ενδώσετε σχετικά με τη χρήση της σταθερής γραμμής!

 Παρακαλώ σημειώστε ότι όταν ένας έφηβος περνάει πάρα πολύ χρόνο στο τηλέφωνο μπορεί να θέλει να επιστήσει την προσοχή σας στην έλλειψη επικοινωνίας μέσα στο σπίτι. Προσπαθήστε να δείτε τί συμβαίνει και να δημιουργήσετε ένα φιλικό κλίμα εμπιστοσύνης και επικοινωνίας.

   Ιωάννα Κώστα – Κλινική Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος, http://www.psysupport.net/

Πείτε μας τη γνώμη σας