Google+

Ένα δελφίνι ονειρεύεται

Ο Ντάνιελ ήταν ένα δελφίνι που ήθελε να αφήσει την σιγουριά του κοπαδιού του και να ακολουθήσει τα όνειρά του…

Καθώς προσπαθούσε να πάρει μια απόφαση άκουσε την θάλασσα να του λέει:

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή.

Που δε μας μένει άλλο,

Παρά να διαλέξουμε το δρόμο μας.

Κάποια στιγμή, που πρέπει

Να ζωντανέψουμε τα όνειρά μας ,

Και να υπερασπιστούμε αυτό που πιστεύουμε…

 

Τότε ρώτησε  ο Ντάνιελ την θάλασσα που θα βρει το πιο τέλειο κύμα για να παίξει μαζί του…αυτό ήταν το όνειρό του…

Η θάλασσα του είπε:

Στην πιο βαθιά απελπισία έχεις την ευκαιρία

Να βρεις τον αληθινό σου εαυτό.

Όπως τα όνειρα ζωντανεύουν τη στιγμή που το περιμένεις λιγότερο,

έτσι θα γίνει και με τις απορίες που δεν μπορείς να λύσεις.

Άφησε το ένστικτό σου να χαράξει ένα μονοπάτι σοφίας

Και την ελπίδα ν αποδιώξει τους φόβους σου…

 

Ο Ντάνιελ προσπαθούσε να μάθει να μπαίνει όλο και σε πιο μεγάλα κύματα στην περιοχή του και όταν κάποιο φορά είχε αποτύχει , ή θάλασσα του είπε:

Οι περισσότεροι από μας δεν έχουν μάθει να ξεπερνούν τις αποτυχίες τους

Γι αυτό και δεν καταφέρνουμε να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Είναι εύκολο να υπερασπίζεσαι κάτι όταν δεν διακινδυνεύεις τίποτα…

Έπρεπε να αποτολμήσει το μεγάλο άλμα στο άγνωστο, μακριά από την ασφάλεια του νησιού του. Για να βρει το αληθινό νόημα της ζωής του, ο Ντάνιελ έπρεπε να αψηφήσει ότι τον περιόριζε ως τώρα.

<<Τώρα καταλαβαίνω!>> είπε με θριαμβευτική φωνή. << το τέλειο κύμα δεν θα’ ρθει να με συναντήσει. Πρέπει να το βρω μόνος μου!>>

Ίσως αγάπη σημαίνει να μάθουμε να αφήνουμε κάποιον να φύγει, να ξέρουμε πότε να λέμε αντίο…

Έτσι , ο Ντάνιελ ξεκίνησε εκείνο το βράδυ για την πλευρά του ύφαλου που έβλεπε στον ωκεανό…φοβόταν λίγο, αλλά του άρεσε να τιθασεύει το φόβο του.

Ήταν ευχαριστημένος με τον εαυτό του, γιατί ότι και να γινόταν, δημιουργός της τύχης του ήταν ο ίδιος…

Στο ταξίδι του αυτό βρήκε ένα τεράστιο ευγενικό γίγαντα…τον ρώτησε ποιος είναι και είπε ότι είναι μια φάλαινα…

-τι κάνεις;

-πάω στον Νότο για ζεστά νερά, εσύ;

-εγώ ακολουθώ ένα όνειρο, ψάχνω το τέλειο κύμα που θα μου δείξει το αληθινό νόημα της ζωής μου

-σε θαυμάζω και θέλω να σου πω ότι σημασία δεν έχει να φτάσεις μόνο στον προορισμό σου, σημασία έχει και το ίδιο το ταξίδι

-είσαι πολύ σοφή…

-φυλάξου από ένα πλάσμα που το λένε άνθρωπο…

Τότε η θάλασσα ήθελε πάλι κάτι να του πει:

 

Θα ανακαλύψεις καινούργιους κόσμους, μα δε θα σου φέρει αυτό μόνο ευτυχία και γνώση, αλλά λύπη και φόβο…πώς να εκτιμήσεις την ευτυχία, όταν δεν ξέρεις τι είναι η λύπη; Πώς να κερδίσεις την γνώση, αν δεν αντιμετωπίσεις τους φόβους σου; Η μεγάλη πρόκληση στη ζωή είναι να ξεπεράσεις τα όρια μέσα σου, και θα φτάσεις σε τόπους που δε θα τους ονειρευόσουν ποτέ…

 

Μετά ο Ντάνιελ συνάντησε ένα ηλιόψαρο…

-τι κάνεις;

-προσπαθώ να αγγίξω τον ήλιο…

-αυτό είναι το όνειρό σου;

-ναι, ξέρω ότι είναι δύσκολο αλλά νιώθω την ζέστη του και μου θυμίζει το όνειρό μου. Εσύ τι θα έκανες στην θέση μου; Από τον φόβο της αποτυχίας θα ξεχνούσες το όνειρό σου;

-θα συνέχιζα την προσπάθεια

-τότε θα έχεις κι εσύ όνειρο…γι αυτό καταλαβαίνεις…

-ναι, γυρεύω το τέλειο κύμα που θα μου δείξει το αληθινό νόημα της ζωής…

-τι ωραίο όνειρο

 

Το αποχαιρέτησε με την σκέψη ότι όλοι έχουμε όνειρα, μόνο που μερικοί αγωνίζονται ακούραστα να τα πραγματοποιήσουν, διακινδυνεύοντας τα πάντα, ενώ άλλοι απλώς τα αγνοούν, από φόβο να μη χάσουν αυτά που έχουν. Και δεν θα μάθουν ποτέ τον αληθινό σκοπό της ζωής τους…

 

Η θάλασσα τότε πήγε να τον βοηθήσει:

Ίσως τα όνειρα να είναι φτιαγμένα από σκληρή δουλειά…προσπαθώντας να την αποφύγουμε, μπορεί να χάσουμε απ τα μάτια μας το λόγο που μας έκανε να ονειρευτούμε, και στο τέλος, να ανακαλύψουμε ότι το όνειρο δεν μας ανήκει πια.

Αν ακολουθήσουμε απλώς, την σοφία της καρδιάς μας, ο χρόνος θα φροντίσει να εκπληρώσουμε τον προορισμό μας.

Να θυμάσαι πάντα:την στιγμή που θέλεις να παραιτηθείς, τη στιγμή που νομίζεις ότι η ζωή σου παίζει σκληρά παιχνίδια, σκέψου ποιος είσαι…θυμήσου το όνειρό σου…

 

 

Aπό το βιβλίο: Ένα δελφίνι ονειρεύεται, Σέρτζιο Μπαμπαρέν, Εκδόσεις γράμματα

Πείτε μας τη γνώμη σας